rekto:verso

“Niemand komt een oorlog ongedeerd door”: een gesprek met Vatche Boulghourjian

Wat films als Hedi en As I Open My Eyes voor de Tunesische Arabische Lente deden, doet Tramontane voor de Libanese burgeroorlog. Regisseur en scenarist Vatche Boulghoujian maakte met zijn langspeeldebuut immers een opvallend strak portret van Libanon, haar geheugen en haar identeit, lang na het einde van het burgerconflict. “De nationale crisis in Libanon heeft te maken met de vele narratieven over het verleden.”
 
 

Woensdag 8 maart: gender bender, een salon over m/v/x in de cultuursector

Op woensdag 8 maart, Internationale Vrouwendag, poot rekto:verso een grote ronde tafel neer op het ‘gender bender’-evenement van de Arenbergschouwburg, Antwerpen. Drie uur lang praten we in schuifjes met twaalf betrokken gasten constructief door op alle vragen die zijn blijven hangen na ons gesmaakte rekta:versa-nummer. Wat valt er nu echt te veranderen in de sector? Ook jij kan je in dit gesprek mengen. Schuif mee aan tafel! 

 

De waarde(n) van geld

Vanwaar die negatieve instelling in de kunstenwereld tegenover private middelen? Onder de vrees voor verlies van artistieke autonomie verschuilt zich een dieperliggend waardenconflict. Gelukkig is er één figuur die daar wel raad mee weet. Kan de fundraiser de kunsten redden?

 

Grands travaux: aan de voet van de waterval

Er is nog werk aan ons onderwijs! Dat wordt niet alleen pijnlijk duidelijk uit het debat rond de onderwijshervorming, maar is ook voelbaar in Grands travaux, de documentaire van Olivia Rochette en Gerard-Jan Claes over een beroepsklas in Brussel. Als onderwijs enkel nog voorbereidt op werk, wat betekent dat voor hun integrale vorming als kritische burgers? En dus voor onze cultuur? (KifKif)

 

Een eerlijk loon in de creatieve sector: een onderzoek naar principes

Dat artiesten het niet altijd even breed hebben, verbaast niemand. Maar horen we dat normaal te vinden? Die vraag hield me al langer bezig, maar een studie over de sociaal-economische situatie van de kunstenaar, voorgesteld op de Muzikale Terzake van Poppunt, Clubcircuit en Kunstenpunt in de AB eind vorig jaar, zette iets anders in gang. Wat begon als een studiedag, eindigde in een onderzoek naar mijn eigen principes.

 

Vooruit (2): klaar voor de hergeboorte?

Toen algemeen directeur Stefaan De Ruyck op 18 november aankondigde Vooruit te verlaten, had dat iets van een zoenoffer. Nog los van de realiteit lijkt De Ruyck te zijn uitgegroeid tot het symbool van een oude bedrijfscultuur die een Kunstinstelling van de toekomst niet meer past. Toeval of niet: wanneer hij in maart verhuist naar het Koninklijk Conservatorium Antwerpen, plant Vooruit een meerdaagse ‘relaunch’ als platform-in-de-wereld. Twee mind switches streven naar een nieuw type instelling.

 

Vooruit (1): waar liep het de jongste jaren mis?

Wat is er loos in Vooruit? Achter de indrukwekkende façade in eclectische stijl heeft zich de voorbije vijf jaar een flinke crisis afgespeeld. Het bleef een publiek geheim, maar het voormalige Gentse kunstencentrum – tegenwoordig Kunstinstelling – zat op zijn gat. Van artistieke bloedarmoede tot falend personeelsbeleid: rond een wankelende organisatie leken enkel nog de stenen van het historische monument overeind te staan. Wat liep er fout en hoe wil Vooruit zichzelf in de toekomst heruitvinden?

 

Het Geheim van de Permanente Kritiek

Het Antwerpse Museum van Hedendaagse Kunst (M HKA) bracht het eerste grote overzicht in België van het beeldende werk van de ‘Franse dichter, toneelschrijver, kunstenaar en denker’ Robert Filliou. Maar hoe presenteer je in een museum een oeuvre dat zich altijd juist heel kritisch verhouden heeft tot de eigenheden van de kunstenaar, het kunstwerk en het museum zelf? 

 

Een toekomst voor NTGent? Fair practice!

Na het aangekondigde vertrek van Johan Simons in NTGent stonden afgelopen week de deuren van dit stadstheater open om collectief na te denken hoe het verder kan en moet. Of zo leek het toch. Achter de schermen wordt het principe van dialoog en transparantie veel moeilijker gepraktiseerd. Als NTGent ergens een toonbeeld van is, dan wel van hoe sluipenderwijs het management-denken de kunstensector overneemt. 

 

Quo vadis, NTGent?

NTGent verkeert in woelig water. Ingeperkte subsidies en interne strubbelingen leidden niet alleen tot het vertrek van artistiek leider Johan Simons, maar ook tot een wezenlijke identiteitscrisis. Hoe het schip weer vlot krijgen? Maar vooral: voor welke bestemming dan? Podiumtijdschrift Etcetera en cultuurmagazine rekto:verso vroegen tien uiteenlopende stemmen om het publieke debat aan te zwengelen met een eigen wervend toekomstvoorstel. De rol van het Gentse stadstheater is te belangrijk om ze alleen maar over te laten aan de raad van bestuur... Volg de reeks hier.

 

Lees rekto:verso 74

Commentaar


Dossier

  We bleven de fantasie koesteren dat er naast de officiële media- en subsidiecultuur toch nog broeierige bronnen moeten zijn, waar frisse ongedwongenheid of weirde margekunst ontsnapt aan de dictatuur van clicks en likes en duimpjes van commissies. Dat er ook in onze eigen steden onbekende oases moeten resten van oorspronkelijke creativiteit, klein maar fijn, bevrijd van de overtuiging dat je maar bestaat als je wordt gezien. Lees er alles over in dit undergroundnummer.